Plusk jest nowym projektem Krzysztofa Golińskiego, artysty znanego z drum’n’bassowego projektu Radicall. Muzyka Plusk to głęboka, nastrojowa elektronika, wypełniona precyzyjnie programowanymi bębnami, ciepłymi brzmieniami i kreatywnym samplingiem. Producent stawia na …
Category: Sztuka
W wieku 83 lat zmarł we wtorek Carlos Fuentes, meksykański pisarz, eseista, dramaturg i publicysta. Fuentes był w grupie pisarzy, którzy zapoczątkowali modę na literaturę iberoamerykańską. Przez lata uchodził za pewnego kandydata do literackiej Nagrody Nobla.
O śmierci pisarza, jako jeden z pierwszych poinformował na portalu Twitter prezydent Meksyku Felipe Calderon. „Głęboko ubolewam nad śmiercią naszego szanowanego i podziwianego Carlosa Fuentesa, wielkiego pisarza i Meksykanina. Niech spoczywa w pokoju” – napisał.
Chwilę później wiadomość o śmierci literata potwierdziła meksykańska Narodowa Rada Sztuki. Fuentes zmarł we wtorek w szpitalu w stolicy Meksyku.
Jego debiutancka powieść z 1958 roku „Kraina najczystszego powietrza” położyła podwaliny pod ogromną popularność literatury iberoamerykańskiej w latach 60. i 70.
„Kraina najczystszego powietrza zaczyna nowoczesną powieść latynoamerykańską. To powieść o Meksyku, panorama tego miasta przełomu lat 50. i 60. Do dziś właściwie nie ma lepszego portretu metropolii latynoamerykańskiej – powiedział PAP krytyk literacki Adam Komorowski, znawca literatury iberoamerykańskiej.
„Fuentes jest pierwszym pisarzem latynoamerykańskim, który publikuje wielką powieść o wielkim mieście” – dodał Komorowski.
Pisarz sytuowany jest w gronie największych twórców kręgu kultury latynoamerykańskiej, takich jak Mario Vargas Llosa czy Gabriel Garcia Marquez. Z Marquezem łączyła go wielka przyjaźń.
„Gabriel Garcia Marquez, napisał Sto lat samotności w Meksyku mieszkając u Fuentesa, który praktycznie utrzymywał całą rodzinę. Stworzył mu warunki do napisania najlepszej powieści. I to właśnie Marquez otrzymał nagrodę Nobla – powiedział PAP Komorowski.
Czytelnikom na całym świecie znany jest przede wszystkim jako autor powieści: „Śmierć Artemia Cruz”, monumentalnej „Terra Nostry”, „Spokojnego sumienia” czy wydanej w 2008 roku „Woli i fortuny”. Na podstawie powieści „Stary gringo” powstał film z udziałem Gregory’ego Pecka i Jane Fondy.
W swojej twórczości Fuentes poruszał często temat niespełnionych ideałów rewolucji meksykańskiej z początku XX wieku. Był niezwykle płodnym twórcą, pisał sztuki teatralne, nowele, eseje i komentarze polityczne, współtworzył magazyn literacki. W dniu jego śmierci w druku ukazał się esej o przemianach politycznych we Francji.
„Fuentes był niesamowicie pracowity. Był niesłychanie szczodry i pomocny. Uważał, że Latynos powinien być człowiekiem pracowitym. Pracowitość całe życie mu przyświecała” – wspomina pisarza Komorowski.
Za swą twórczość był wielokrotnie nagradzany. W 1987 roku został laureatem Nagrody Cervantesa, najbardziej prestiżowego wyróżnienia w dziedzinie literatury w świecie hiszpańskojęzycznym. Uhonorowano go także najwyższym cywilnym odznaczeniem we Francji, Narodowym Orderem Zasługi oraz hiszpańską Nagrodą Księcia Asturii.
Pisarz kilka razy był w Polsce. W maju 2002 r. odwiedził Kraków i Warszawę. Na Uniwersytecie Jagiellońskim wziął udział w panelu dyskusyjnym na wydziale iberystyki. Wówczas też pisarzowi wręczono złoty medal Kraków 2000, przyznawany najwybitniejszym przedstawicielom świata kultury.
Ważna uroczystość miała miejsce także w Warszawie. W Galerii Wewnętrznej ASP odbył się wernisaż prac plastycznych zmarłego w wieku 26 lat syna pisarza, Carlosa Fuentesa Lemusa. Wystawa jego twórczości (rysunki, fotografie, malarstwo) towarzyszyła wszystkim zagranicznym wizytom ojca. Fuentes był również gościem Międzynarodowych Targów Książki; spotykał się z czytelnikami swoich książek.
„Fuentes był zafascynowany Krakowem – mówi Komorowski. – Uważał, że jest to jedno z najpiękniejszych miast europejskich”.
Jak zauważył krytyk, „Fuentes był niesłychanym promotorem twórczości Andrzeja Kuśniewicza. Stawiał go na równi z Milanem Kunderą. Uważał ich za najciekawszych pisarzy środkowej Europy”.
Carlos Fuentes urodził się w 1928 roku w rodzinie meksykańskiego dyplomaty. Większość życia spędził poza granicami Meksyku, m.in. Urugwaju, USA, Chile i Argentynie. Na późniejszym etapie życia dzielił czas między domy w Meksyku i w Londynie.
Władał trzema językami: hiszpańskim, francuskim i angielskim. Jednak jako język swojej twórczości wybrał hiszpański.
Był dwukrotnie żonaty; przyznawał się też do romansów z aktorkami, m.in. z Jeanne Moreau i Jean Seberg.
Do końca zwlekał z napisaniem autobiografii. „Odsuwanie od siebie własnej biografii jest jak odsuwanie od siebie śmierci. Napisać autobiografię to jak ryć słowa na własnym nagrobku” – zwykł mawiać.
Noc Literatury Europejskiej odbędzie się już po raz czwarty. 16 maja w kilkunastu miastach Europy m.in. w Londynie, Wiedniu, Sztokholmie, Sofii, Pradze, Monachium, Mediolanie, Berlinie i Amsterdamie swoją twórczość zaprezentują autorzy z całego kontynentu.
W londyńskiej odsłonie imprezy, która rozpocznie się 16 maja o godz. 18.30 w British Library Conference Centre, pojawi się dziewiątka autorów z Austrii, Danii, Francji, Niemiec, Węgier, Czarnogóry, Polski, Rumunii i Szwecji, którzy zaprezentują swoją twórczość: od książek kryminalnych po literaturę o miłości, od powieści historycznych po horrory, i od zakręconych opowiadań po współczesną poezję.
Polską literaturę reprezentuje Zygmunt Miłoszewski, którego „Ziarno prawdy” (2011) w przekładzie Antonii Lloyd Jones zostanie opublikowane jako „A Grain of Truth” w sierpniu 2012 przez Bitter Lemon Press. Jego poprzednia książka, „Uwikłanie” (2007) została wydana przez tego samego wydawcę jako „Entanglement” (2010).
Gospodynią wydarzenia, dającego wgląd we współczesną literaturę europejską w tłumaczeniu, będzie dziennikarka i prezenterka BBC, Rosie Goldsmith.
Noc Literatury Eurpejskiej organizuje Stowarzyszenie Narodowych Instytutów Kultury EUNIC – European Union National Institutes for Culture, którego członkiem jest również Instytut Kultury Polskiej w Londynie, we współpracy z British Library, i przy wsparciu Reprezentacji Komisji Europejskiej w Wielkiej Brytanii [European Commission Representation in the UK].
W roku 2009 w londyńskiej „Nocy” wziął udział Paweł Huelle, w 2010 – Jacek Dehnel, a w 2011 – Bożena Keff.
Szczegółowy program na stronie www.polishculture.org.uk.
Delikatna i zwiewna okładka tej książki jest bardzo złudna, gdyż kryje w sobie opowieść zza grobu.
„Po tamtej stronie Ciebie i Mnie” to relacja ducha, a właściwie zmarłej, niespełna szesnastoletniej dziewczyny, która obserwuje swoją śmierć, pogrzeb, dalsze życie rodziny i przyjaciół, jakby stojąc z boku.
Brie pęka serce ( dosłownie), kiedy słyszy od ukochanego Jacoba – „Nie kocham cię”. Uczucia i emocje są tak mocne, że serce nie wytrzymuje i dochodzi do rozległego, śmiertelnego uszkodzenia serca.
Dziewczyna obserwuje rozpacz swoich rodziców, brata, przyjaciółek – jest obok nich, ale nikt jej nie widzi, oprócz psa….
Po obejrzeniu własnego pogrzebu trafia do Zaświatów czyli do pizzerii „Kawałek nieba”, swojej ulubionej, która stanowi stację pomiędzy życiem a śmiercią. Poznaje tam Patricka, który stara się spędzać z dziewczyną jak najwięcej czasu. Razem odwiedzają różne miejsca. Te wizyty nie zawsze są szczęśliwe – Brie, serowa dziewczyna, dowiaduje się o zdradzie ojca, własnego chłopaka i przyjaciółki.
Całe jej dotychczasowe życie zdaje się rozsypywać wraz z jej śmiercią. Jednak nie wszystko, co widzi jest tak oczywiste jak się wydaje….
Dziewczyna jest pełna złości i chęci zemsty na Jacobie, przyczynia się do jego wypadku. Jednak wciąż nie jest jej obojętny. Odwiedza go pewnego wieczoru, a to, co zastaje zmienia jej nastawienie.
Brie ma do spełnienia misję, dlatego została zatrzymana w miejscu pomiędzy światami. Musi zmienić kilka rzeczy ze swojego życia. Na nowo przeżywa tragiczne spotkanie z Jacobem, które zakończyło jej życie.
Czy to coś zmieni w sytuacji i dalszych losach obojga? Kim dla Brie jest Patrick? Co ich łączy?
„Po tamtej stronie Ciebie i Mnie” to piękna i wstrząsająca opowieść o miłości, o życiu oraz konsekwencjach właściwych słów i decyzji. Autorka pokazuje jak ulotne jest życie, jak ważne w nim jest każde słowo i każdy gest. Nie wszystko, co wydaje się oczywiste jest prawdziwe, a prawda często okazuje się skomplikowana. Śmierć nie zawsze oznacza koniec życia, to przejście w inny wymiar.
Bardzo podoba mi się forma powieści – narracja w pierwszej osobie jest bardzo osobista. Ciekawym urozmaiceniem są tytuły rozdziałów, które są tytułami utworów muzycznych. To świetne połączenie, nadające dodatkowego klimatu. Jedyny minus to brak płyty, która w takim wypadku powinna być dołączana do książki, wtedy czytelnik otrzymywałby pełną wartość i chłonąłby opowieść pełnymi zmysłami.
Fabuła powieści bardzo przypomina mi czytaną jakiś czas temu książkę „Pomiędzy”, która również opowiadała o życiu po śmierci. Łączy je jedno – zmarli wracają, aby poprawić to, czego nie udało im się zrobić za życia. Pozwólmy naszym kochanym zmarłym odchodzić w spokoju, nie trzymajmy ich na siłę na ziemi, bo nam ciężko…
Tą książkę czytałam mając przed oczami śmierć żużlowca, Lee Richardsona, która miała miejsce podczas niedzielnego meczu (13.05.2012r.) – spoczywaj w pokoju….
Autor: Zenon Mendygrał. Data dodania: 2012-05-16 11:42
Wystawa w Paryżu prac Katarzyny Konieczka 'NOUVEAU MONDE – The End = The New'
Kolejna okazja tygodnia SwiatObrazu.pl: E-kurs Zrozumieć fotografię aktu w formule błyskawicznej. Okazja tygodnia trwa do 21 maja 2012 r.
'Znaki zodiaku, czyli 12 wcieleń Jacka S.' – wystawa zdjęć autorstwa Michała Kucharczyka.Pozował Jacek Szabla.
Wystawa skierowana do dzieci i młodzieży, ale przygotowana tak, by trafiła również do dorosłych odbiorców sztuki. Obejmie zbiór prac wybitnej polskiej sztuki ilustracji z różnych okresów, autorstwa kilkudziesięciu najwybitniejszych polskich ilustratorów.
„Neptun” miał proste zadanie – rozwinąć akcję i wątki zawiązane w „Lady Hastings”, pierwszym tomie serii „Long John Silver”. Zadanie to zrealizował, a jeśli nawet w nieco zaskakujący sposób, to jest to zaskoczenie pozytywne.
